We use cookies

We use cookies and other tracking technologies to improve your browsing experience on our website, to show you personalized content and targeted ads, to analyze our website traffic, and to understand where our visitors are coming from. By browsing our website, you consent to our use of cookies and other tracking technologies.

Isidoor ‘Deures’ Daniëls schonk de Hasseltse Rode Roos een heuse repetitiezaal

Hij was in zijn tijd een bekende Hasselaar, hij was een bekende bouwondernemer, hij heeft samen met Pol Vliers de stad Hasselt een ander uitzicht gegeven, hij woonde temidden van de spoken op de Kempische Steenweg in de buurt van het oud kerkhof en hij kreeg uiteindelijk een straat naar hem genoemd. We hebben het dan over Isidoor Daniëls, alias ‘Deures’. Inmiddels is hij zo goed als vergeten, maar onder zijn voorzitterschap gloeide en bloeide de rederijkerskamer de Rode Roos. Hij schonk de kamer een repetitiezaal op de koer van de Ware Vrienden. Allemaal verleden tijd en de Rode Roos is ook niet meer wat hij geweest is.

Lang is ‘Deures’ geen voorzitter geweest van de rederijkerskamer, meer bepaald van 1941 tot eind 1944 toen hij overleed. Hij volgde de legendarische Carlos Moens op, de directeur van de Gelatinesfabrieken die tijdens de oorlog lid was van het verzet. Hij verliet Hasselt na de Tweede Wereldoorlog, maar is nog regelmatig teruggekomen naar Hasselt want hij bleef ere-voorzitter van de Rode Roos. Het ontslag van Moens had waarschijnlijk te maken met zijn verzetsactiviteiten, iedereen vond het spijtig dat hij ontslag nam.

Enkele van de voorgangers van Moens zijn de moeite van het vermelden waard. Paul Bamps, voorzitter van de rechtbank, stapte met de Rode Roos de 20ste eeuw in, hij was voorzitter van 8 november 1894 tot 7 december 1901. Hij werd opgevolgd door Leon Cox, die eveneens rechter was. Hij bleef voorzitter van 16 december 1901 tot 26 juni 1932. Onder de Eerste Wereldoorlog werd de Langeman bij hem op de zolder verstopt, de reus was gevuld met allerlei voorwerpen die de Duitsers maar al te graag tot oorlogstuig hadden omgesmolten. Ook onder de Tweede Wereldoorlog kreeg de Langeman bij Cox, toen voorzitter af, een veilige onderduikplaats. Ook de Langeman was inderdaad een onderduiker.

Daniëls werd anderzijds opgevolgd door advocaat Jean Van Noorbeeck, die van 1945 tot 26 november voorzitter was. Daarna werd het voorzitterschap opgesplitst in een prins-voorzitter en hoofdman-voorzitter, zoals in het verleden ook het geval was geweest. Paul Willems, voorzitter van 26 januari 1956 tot 10 mei 1958 werd de eerste ‘nieuwe’ prinsvoorzitter, zijn ‘tegenhanger’ Paul Gilissen kwam in functie op 10 mei 1958. Op laatstgenoemde datum was L. Miévis secretaris en René Herckens directeur van het ‘muziek’. Want de Rode Roos was toen nog een actieve vereniging. Dat is nu wel anders, de meeste Hasselaren kennen de aloude rederijkerskamer in het beste geval nog van horen zeggen.