We use cookies

We use cookies and other tracking technologies to improve your browsing experience on our website, to show you personalized content and targeted ads, to analyze our website traffic, and to understand where our visitors are coming from. By browsing our website, you consent to our use of cookies and other tracking technologies.

Het historisch café van Anneke Dzjat leeft op twee manieren verder

De Hasselaren die Anneke Dzjat nog persoonlijk gekend hebben, zijn ongetwijfeld op de vingers van één hand te kennen. Maar haar café is toch in de herinnering blijven leven, al was het maar omdat met ‘Van Anneke Dzjat tot wereldstad’ vorige eeuw haar naam in een revue is vereeuwigd. Maar waar lag dit café eigenlijk? Die vraag kondnen we stellen aan Raf Peters van de Egel, want hij blijkt nog ver van haar familie te zijn.

Anneke Dzjat hield café op de hoek van de Bonnefantenstraat en de Witte Nonnenstraat. Lang geleden, want volgens doorgaans goed ingelichte bronnen zou ze haar zaak al voor de Wereldtentoonstelling van 1958 hebben overgegeven. Zoals veel andere cafés in die tijd was de ene kant van de zaak café (rechts) en de andere kant een kapperszaak (links). Anneke, met haar echte naam Anna De Baerdemaeker, was getrouwd met Verleysen. Volgens de geruchten zou de zaak ‘iets’ meer zijn geweest dan een gewoon café. Of dat waar was, kunnen we helaas niet bevestigen.

In zekere zin leeft het café van Anneke Dzjat nog altijd verder en dat zelfs op twee manier. Op de eerste plaats is er op dezelfde plaats nog altijd een café en dan hebben we het uiteraard over de Witte Non. Ten tweede wordt de toog van haar zaak nog steeds bewaard op een niet nader genoemde plaats in het Hasseltse. Die toog met aanverwanten mag zonder overdrijving een heus kunststukje worden genoemd. Bij wijze van spreken kan hij onmiddellijk gebruiksklaar gemaakt worden om opnieuw het bier te laten stromen. Wie weet komt het misschien nog wel ooit zo ver. 

by Jos Sterk
by Jos Sterk
This article was originally published on @joss