We use cookies

We use cookies and other tracking technologies to improve your browsing experience on our website, to show you personalized content and targeted ads, to analyze our website traffic, and to understand where our visitors are coming from. By browsing our website, you consent to our use of cookies and other tracking technologies.

De Sliksteen, de sterkste toren van de Hasseltse stadswallen, had veel stenen ‘geslikt’

In de eerste helft van de 19de eeuw werd begonnen met het slopen van de Hasseltse wallen, waarbij tevens de grachten werden gedempt. Met die grachten dichtgooien was geen haast gemoeid, want sommige stukken bleven tot het einde van de eeuw open liggen. Met alle gevolgen van dien, want de stank was soms niet te harden. Van de stadswallen is spijtig genoeg niets overeind gebleven, al heeft het geen haar gescheeld of één van de torens was blijven staan. De Slijksteen, de sterkste toren van de Hasseltse stadswallen, werd nadien de Ezelsberg. Maar uiteindelijk werd hij toch kort en goed met de grond gelijkgemaakt.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden rechts van de Nationale Bank aan het Leopoldplein de huizen van Werner Hechtermans en Henri Van Hecsx door bommen vernield. Het huis van Hechtermans stond deels op de vroegere tuin van het Schuttershof, een gebouw dat in de jaren 70 werd afgebroken de dag voordat de bescherming er van in werking trad. Hasselt is zoals we allemaal weten nooit zorgvuldig omgesprongen met zijn erfgoed. Het huis Hechtermans was al vervangen door een ander, in 1960 gebeurde dat ook met het huis Van Hecsx. De ondergrond bleek daar zeer waterachtig te zijn en dat had uiteraard alles te maken met het feit dat beide huizen zich op de vroegere grachten bevonden.

Het huis van Van Hecsx was in de 19de eeuw gebouwd door Henri Van Hecsx op de plaats waar vroeger de Mariatoren of Sliksteen had gestaan. Bij dat huis was een lusttuin met zomerhofpaviljoen, geheel naar de smaak van de rijke Hasselaren uit de 19de eeuw. Op het Leopoldplein, waar de achterkant van het huis was, stonden 2 achtergebouwen met 2 paviljoentjes aan de gevulde stadsgrachten en langs de toren.

De Mariatoren of Sliksteen was in de 16de eeuw gebouwd als de laatste en grootste toren van de stadsomwalling. In 1846 was die omwalling gesloopt, maar een jaar later kreeg de aannemer belast met het slopen van deze toren toestemming om er mee te stoppen. De Sliksteen was te sterk, dit vanwege het grote aantal stenen dat hij had ‘geslikt’. Of anders uitgedrukt: zoveel stenen had zijn bouw gevergd. De aannemer moest wel de metselwand van de toren met aarde en graszoden bedekken. De Hasselaren waren echter niet tevreden met het slappe optreden van het stadsbestuur en spraken in verband met de resten van de toren over de ‘Ezelsberg’. In 1852 werd hij op voorstel van schepen de Corswarem uiteindelijk toch gesloopt. Het huis Van Hecsx werd later in 2 gedeeld, er woonden Remi Duvivier (schepen) en Emiel Hayen. Volgens urbanisten was het huis beter gebouwd geweest als verbreding van de stadsgrachten, zoals op de Thonissenlaan met de overdekte Ertbeek was gebeurd. Maar van dit erfgoed is naar goede Hasseltse traditie niets overgebleven, de hele site is inmiddels volgebouwd met appartementen.

by Jos Sterk
by Jos Sterk