We use cookies

We use cookies and other tracking technologies to improve your browsing experience on our website, to show you personalized content and targeted ads, to analyze our website traffic, and to understand where our visitors are coming from. By browsing our website, you consent to our use of cookies and other tracking technologies.

De Hasseltse belleman kondigde de steenkoolkoorts in de Kempen aan

Bij het begin van de 20ste eeuw stond Limburg aan de vooravond van een heel nieuw tijdperk. Overal in de Kempen werd naar steenkool geboord. Als we de kranten van die tijd mochten geloven zou het slechts een kwestie van tijd zijn alvorens de eerste mijnen operationeel werden. Maar daarmee werd echter het vel van de beer verkocht alvorens hij werd geschoten: het zou nog tot 1917 duren alvorens in Winterslag de eerste brok steenkool werd opgegraven. De andere mijnen zouden pas na de Eerste Wereldoorlog operationeel worden.

Maar vooral in 1901-1902 sloeg de mijnkoorts zwaar toe in Limburg en dat had ook gevolgen voor Hasselt. De Hasseltse belleman kondigde steenkoolkoorts in de Kempen aan. Dat gebeurde meer bepaald via een publieke aankondiging dat bedrijf X of bedrijf Y een vergunning had aangevraagd. Wettelijk was verplicht dat dit zo in een aantal steden en dorpen moest gebeuren, voor de deur van stadhuis en buiten de kerk de hoogmis. Daarnaast hing het stadhuis hing vol aanvragen voor vergunningen om een mijn uit te baten.

Maar zoals gezegd: het zou nog 15 jaar duren alvorens er effectief naar steenkool werd gedolven. Waarom er onderweg naar exploitatie zoveel vertraging werd opgelopen, vertellen we een andere keer. Het is een lange lijdensweg geweest alvorens de Kempische Steenkoolmijnen effectief in productie kwamen.

by Jos Sterk
by Jos Sterk
This article was originally published on @joss