We use cookies

We use cookies and other tracking technologies to improve your browsing experience on our website, to show you personalized content and targeted ads, to analyze our website traffic, and to understand where our visitors are coming from. By browsing our website, you consent to our use of cookies and other tracking technologies.

Arme Hasseltse boeren huurden vroeger een koe

Tot enkele tientallen jaren geleden waren er binnen de stadsmuren van Hasselt nog verschillende boeren. Nu moeten we op het grondgebied van Hasselt goed uitkijken om nog een boer te vinden. De boeren hadden in de 19de eeuw voor de komst van de industriële revolutie vaak problemen met het maken van boter. Dat gebeurde nog op de voorvaderlijke manier, zodat de boter vaak mislukte. Dan werd naar het heilig paterke gegaan, maar die werkte natuurlijk ook niet gratis. De opkomst van een meer moderne manier om boter te maken, loste dit probleem echter op.

Ook de ziekten bij de dieren waren een heuse nachtmerrie voor de boerenstand. De dood van een koe kon er toe leiden dat de hele familie honger moest lijden tot er genoeg geld vergaard was om nieuwe beesten te kopen. Andere boeren voelden zich gedwongen om van huis te huis te bedelen om een nieuw koe of een varken te kopen. Vooral in de tweede helft van de 19de eeuw beleefde de boeren vaak moeilijke periodes.

Sommige boeren waren zo arm dat ze bij woekeraars een koe moesten huren. De Onafhankelijke wist nog dat die woekeraars 30, 40 tot zelfs 50% rente durfden te vragen. Met als gevolg dat de boer niet wegraakte uit zijn staat van armoede. Bovendien waren er de rondtrekkende leurders die de boeren afgingen om hen aan schandalige prijzen slecht veevoeder of mest te verkopen.

Met de komst van de landbouwsyndicaten verbeterde de toestand naar het einde van de 19de eeuw geleidelijk. De boeren kregen zo de kans om mest en veevoeder aan ‘redelijke’ prijzen te verkopen. Wanneer zijn de laatste boeren uit de Hasseltse binnenstad verdwenen? Volgens sommige bronnen zou de laatste boer Machiels in de Isabellastraat zijn geweest en die zou tot na de Tweede Wereldoorlog hebben volgehouden. Of is er nog ergens eentje geweest die het langer heeft volgehouden? We horen het graag indien u meer weet.

by Jos Sterk
by Jos Sterk
This article was originally published on @joss